طراحی مدل حکمرانی مدیریت بحران در حوزه سلامت - آذری خاکستر , محمدرضا; آقا گل زاده, غلامحسین; بهرام زاده, حسینعلی (مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال)
حكمرانی مدیریت بحران بخش سلامت پدیده‌ای چندوجهی و مفهومی فراتر از پاسخگویی عملیاتی است و نقش مهمی در ایجاد قدرت، ارتباطات و هماهنگی میان نقش آفرینان این حوزه دارد و زمینه بکارگیری تمام ظرفیت‌های بخش دولتی، خصوصی و جامعه مدنی را در زمان بحران فراهم می‌کند. لذا هدف این تحقیق طراحی مدل حکمرانی مدیریت بحران در حوزه سلامت استان خراسان شمالی است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع پژوهش‌های کاربردی است و به لحاظ ماهیت، تحقیق توصیفی - پیمایشی (زمینه یابی) می‌باشد و از نظر جمع آوری داده‌ها به روش آمیخته(کیفی -کمی) است. در بخش کیفی این پژوهش از بررسی پیشینه‌های پژوهش از دیدگاه خبرگان و مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته با 16 نفر از خبرگان دانشگاهی و سازمانی که به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شده اند استفاده شده است. در مجموع 1۶ مصاحبه انجام و 21 بعد و 141 مولفه حاصل از نتایج تحقیقات پیشین از دیدگاه خبرگان بررسی و تحلیل شده اند. تحلیل داده‌ها با روش تحلیل مضمون انجام شده است و درنتیجه 7 بعد و 67 مولفه در این تحقیق شناسایی شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل کارکنان حوزه سلامت استان خراسان شمالی است که بالغ بر5600 نفر می‎باشند، نمونه آماری به تعداد361 نفربه روش مورگان انتخاب و پرسشنامه بین آن‎ها توزیع گردید. تحلیل داده‎ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و با روش‎های آماری تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای spss و pls انجام شد. شاخص‎های ارزیابی کیفیت مدل، مطلوبیت مدل را تایید نمود. نتایج تحقیق نشان داد که درمیان ابعاد حکمرانی مدیریت بحران سلامت، عوامل ساختاری با ضریب مسیر (۰٫۹۲۹)، عوامل محیطی(۰٫۹۰۷)، تاب‌آوری (۰٫۸۹۹)، عوامل رفتاری(۰٫۸۹۶)، ظرفیت‌ها (۰٫۷۸۷)، مشروعیت‌بخشی(۰٫۷۵۶) و رهبری (۰٫۷۴۷) به ترتیب از بیشترین تاثیر در حکمرانی مدیریت بحران سلامت برخوردارند. تمامی عوامل مورد بررسی از نظر آماری به‌طور معناداری در حکمرانی مدیریت بحران مؤثرند و سیستم حکمرانی مدیریت بحران در حوزه سلامت استان خراسان شمالی بیشترتحت تاثیرابعادی مانند عوامل ساختاری، عوامل محیطی، تاب آوری و عوامل رفتاری است اما ممکن است نیاز به تقویت در ابعادی مانند ظرفیت‌ها، رهبری و مشروعیت‌بخشی داشته باشد تا اثربخشی آن افزایش یابد.