بررسی تأثیر حکمرانی دیجیتال در توسعه آموزش مجازی در اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی استان مازندران - علی اکبری گاوزن , نفیسه; حسینی درونکلائی , سیده زهرا; برزگر, بهنام (مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال)
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر حکمرانی دیجیتال در توسعه آموزش مجازی در میان اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی استان مازندران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته (کیفی و کمی) با طرح اکتشافی بود. در بخش کیفی، از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 10 نفر از اساتید خبره دانشگاه‌های استان مازندران که در حوزه حکمرانی دیجیتال با رویکرد هوش مصنوعی تخصص داشتند، استفاده شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل 564 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود که بر اساس جدول کوکران 225 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه محقق‌ساخته حکمرانی دیجیتال و پرسشنامه توسعه آموزش مجازی کریمیان و فرخی (1397) بود. داده‌های کیفی با نرم‌افزار MAXQDA2020 و داده‌های کمی با SPSS21 و PLS3.2 تحلیل شدند. در بخش کیفی، 93 شاخص در قالب 8 بعد و 21 مؤلفه برای حکمرانی دیجیتال با رویکرد هوش مصنوعی شناسایی شد. نتایج تحلیل کمی نشان داد که حکمرانی دیجیتال تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه آموزش مجازی دارد (β=0.867, t=56.635, R²=0.751). ابعاد مشارکت ذی‌نفعان (0.656)، نوآوری و پویایی مستمر (0.655) و امنیت (0.629) بیشترین اثر را داشتند، در حالی که مدیریت داده‌ها (0.103) کمترین تأثیر را نشان داد. همچنین، شاخص‌هایی مانند شفافیت، کارایی و قابلیت اطمینان، اخلاق و انصاف و سازگاری قانونی نیز اثرات معناداری داشتند. این نتایج بیانگر اهمیت عوامل کلیدی مانند امنیت، نوآوری، شفافیت و مشارکت فعالانه در بهبود کیفیت آموزش مجازی است. نتایج تحقیق نشان داد که ارتقای حکمرانی دیجیتال می‌تواند نقش چشمگیری در توسعه آموزش مجازی ایفا کند. ایجاد زیرساخت‌های امن، به‌کارگیری فناوری‌های هوش مصنوعی، ارتقای شفافیت تصمیم‌گیری و مشارکت مؤثر اعضای هیئت علمی از جمله اقدامات کلیدی برای بهبود آموزش مجازی است. بنابراین، سیاست‌گذاران آموزشی باید با تمرکز بر ابعاد مختلف حکمرانی دیجیتال، زمینه را برای تحول پایدار در نظام آموزش مجازی فراهم سازند.