مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 2 پاییز 1404 1404 04 26 Designing a Quantitative Model for Measuring Justice in Financial Resource Allocation Using Public Policymaking (Case Study: Ministry of Economic Affairs and Finance) طراحی مدل کمی سنجش عدالت در تخصیص منابع مالی با استفاده از خط‌مشی‌گذاری (مطالعه موردی: وزارت امور اقتصادی و دارایی) 1 14 10.61838/medda.209 FA حسین مطرانلویی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد ساری دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. کرم سینا استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه ملی مهارت مازندران، ساری، ایران. غلامحسین آقا گل زاده استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران. Journal Article 1403 12 13 <p>The aim of this study is to design a quantitative model for measuring equity in financial resource allocation through public policy-making, with a case study on Iran’s Ministry of Economic Affairs and Finance. This study employs a descriptive-survey method, categorized as applied in purpose and cross-sectional in time. The statistical population included 548 staff members, experts, and senior officials in the Ministry. Using stratified random sampling, 225 individuals were selected. Data were collected using a structured questionnaire covering five dimensions: transparency, equity, efficiency, accountability, and procedural justice. Data analysis was conducted using PLS software, and the instrument's validity and reliability were confirmed through construct validity, convergent and discriminant validity, and Cronbach’s alpha. The results indicated that all model dimensions (transparency, equity, efficiency, accountability, and procedural justice) had a statistically significant impact on financial resource allocation equity. Path coefficients and T-statistics confirmed the model’s strength. Notably, accountability and equity had the highest influence on promoting justice in financial allocation. This study concludes that achieving justice in financial resource allocation requires focusing on transparency, equity, efficiency, accountability, and procedural fairness in policy-making processes. Implementing the proposed model can improve financial decision-making, enhance public trust, and reduce social and economic inequalities.</p> <p>هدف این پژوهش، طراحی مدل کمی سنجش عدالت در تخصیص منابع مالی با استفاده از خط‌مشی‌گذاری در وزارت امور اقتصادی و دارایی جمهوری اسلامی ایران است. روش تحقیق این مطالعه توصیفی–پیمایشی است و از نظر هدف، کاربردی و از نظر زمانی، مقطعی به شمار می‌رود. جامعه آماری شامل 548 نفر از کارکنان و کارشناسان وزارت امور اقتصادی و دارایی بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، 225 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای متشکل از پنج بُعد شفافیت، برابری، کارایی، پاسخگویی و عدالت رویه‌ای بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار PLS تحلیل شد و پایایی و روایی ابزار از طریق آزمون‌های آماری متداول تأیید شد. نتایج نشان داد که همه متغیرهای مدل (شفافیت، برابری، کارایی، پاسخگویی و عدالت رویه‌ای) اثر معناداری بر عدالت در تخصیص منابع دارند. ضرایب مسیر و آماره‌های T نیز نشان دادند که این ابعاد به‌صورت قوی از مدل پیشنهادی حمایت می‌کنند. به‌ویژه، متغیرهای پاسخگویی و برابری بیشترین تأثیر را در تقویت عدالت در تخصیص منابع مالی داشتند. این پژوهش تأکید دارد که تحقق عدالت در تخصیص منابع مالی نیازمند توجه به شفافیت، برابری، کارایی، پاسخگویی و رعایت عدالت رویه‌ای در فرایندهای خط‌مشی‌گذاری است. استفاده از مدل ارائه‌شده می‌تواند به بهبود کیفیت تصمیم‌گیری‌های مالی، افزایش اعتماد عمومی و کاهش نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی کمک کند.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/209/179