مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 1 Serial Number 1 1403 03 31 Developing a Model of Environmental Strategies to Enhance Green Human Resource Management in Education ارائه مدل استراتژی‌های زیست‌محیطی برای ارتقای مدیریت منابع انسانی سبز در آموزش و پرورش 299 318 FA عباس پورمیرو گردوان دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشگاه تهران، پردیس بین‌المللی ارس، جلفا، استان آذربایجان شرقی، ایران حمید زارع استاد تمام، گروه مدیریت بازرگانی و کسب و کار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران،تهران، ایران محمدرضا فتحی دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 1403/01/05 <p>This study aims to design and explain a comprehensive model of environmental strategies for enhancing green human resource management in the education sector. A mixed-methods approach was employed. In the qualitative phase, structured interviews with experts from the Ministry of Education were analyzed using classical grounded theory through open, axial, and selective coding. In the quantitative phase, a questionnaire derived from qualitative findings was analyzed using partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) in Smart PLS. Reliability and validity were confirmed via Cronbach’s alpha, composite reliability, and AVE. The results indicated that strategic requirements formulation, environmental culture development, and structural integration exert significant direct effects on environmental strategies and the enhancement of green human resource management. Significant path coefficients (t&gt;1.96), acceptable R² values, and positive Q² indices confirmed good model fit and strong predictive power. The proposed model demonstrates that institutionalizing strategic requirements, fostering a green organizational culture, and ensuring structural alignment can effectively promote green human resource management and support sustainable development in education.</p> <p>هدف این پژوهش طراحی و تبیین مدلی جامع از استراتژی‌های زیست‌محیطی به‌منظور ارتقای مدیریت منابع انسانی سبز در نظام آموزش و پرورش است. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته (کیفی–کمّی) انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از نظریه داده‌بنیاد کلاسیک، مصاحبه‌های ساختاریافته با خبرگان وزارت آموزش و پرورش انجام و داده‌ها از طریق کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شدند. در بخش کمّی، پرسشنامه‌ای مبتنی بر یافته‌های کیفی طراحی و داده‌ها با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم‌افزار Smart PLS تحلیل گردید. روایی و پایایی ابزار با آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و AVE تأیید شد. نتایج مدل‌سازی نشان داد که تدوین الزامات راهبردی، فرهنگ‌سازی زیست‌محیطی و یکپارچگی ساختاری اثر مستقیم و معناداری بر استراتژی‌های زیست‌محیطی و در نهایت بر ارتقای مدیریت منابع انسانی سبز دارند. ضرایب مسیر معنادار (t&gt;1.96)، مقادیر مناسب R² و شاخص Q² مثبت، برازش مطلوب و قدرت پیش‌بینی بالای مدل را تأیید کرد. مدل پیشنهادی نشان می‌دهد که نهادینه‌سازی الزامات، تقویت فرهنگ سازمانی سبز و هماهنگی ساختاری می‌تواند به‌طور مؤثر مدیریت منابع انسانی سبز را در آموزش و پرورش ارتقا داده و به تحقق توسعه پایدار کمک کند.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/262/266