مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 3 بهار 1405 1404 06 16 Investigating the Factors Influencing the Effectiveness of Domestic Research in Iran Compared to Developed Countries بررسی عوامل موثر در میزان اثربخشی پژوهش‌های داخلی ایران در مقایسه با سایر کشورهای توسعه یافته 10.61838/medda.269 FA سید حسین نبوی گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران محمد مهدی مشیدی گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران ، ایران Journal Article 1404/01/24 <p>Since scientific advancement is considered one of the indicators of development for any country, this progress must also be reflected in other development indicators, such as social and economic indices. The primary objective of this study was to assess Iran's standing in these other development dimensions compared to scientifically equivalent countries using citation-based data collection. Subsequently, the study aimed to uncover the reasons and causes behind the limited effectiveness of scientific outputs in relation to other qualitative dimensions and development indicators. Two data collection methods were employed in this study: firstly, citation-based analyses using annual reports from scientific databases; and secondly, the Delphi method to identify the underlying causes of the existing inefficiencies. Given that the methodological roots of this issue in the scientific field may stem from both internal and external dimensions, the identified factors were categorized into internal and external domains. After two initial Delphi rounds and expert feedback, the categorization was finalized. In the third and fourth rounds, the degree of influence of each factor was examined. The results were extracted upon reaching consensus and stability of expert opinions, while adhering to the principle of anonymity for panel members. The findings derived from comparing critical development indicators in scientifically comparable countries—such as gross domestic product (GDP), journal citation reports, scientific collaboration among researchers, the ratio of patents to published papers, and wealth generation—demonstrate that the impact of Iran's scientific growth is predominantly quantitative. The effectiveness of this growth in influencing other qualitative indicators, compared to peer countries, is significantly limited. The results of the expert panel consensus also revealed that among the external factors, the most influential cause of ineffectiveness is "the management approach in scientific policymaking and the dominant culture of faculty ranking and scoring." Among internal factors, "individual laziness and the level of professional expertise" were found to play the most significant role in creating this discrepancy. The cultural challenges observed in the academic environment are a consequence of policymakers’ overemphasis on promotion criteria and excessive reliance on publication output without adequate attention to domestic concerns.</p> <p>از آنجا که رشد علمی هر کشور یکی از شاخصه‌های توسعه یافتگی محسوب می‌گردد، این امر می‌بایست در سایر شاخص‌های توسعه یافتگی (اجتماعی و اقتصادی) نیز نمود پیدا کند. هدف از این پژوهش نخست بررسی جایگاه ایران در سایر شاخصه‌های توسعه یافتگی در مقایسه با کشورهای هم تراز علمی به روش جمع آوری استنادی، سپس کشف چرایی و علل کم کارآمدی برون دادهای علمی در سایر ابعاد کیفی و شاخص‌های توسعه یافتگی بود. در این پژوهش از دو روش جمع آوری استنادی شامل گزارش‌های سالانه پایگاه‌های اطلاعات علمی (1) و سپس جهت کشف چرایی و علل ناکارآمدی موجود از روش دلفی استفاده شد. از انجا که در بعد روش شناسی منشاء ایجاد این مشکل در عرصه علم می‌تواند ابعاد درونی و بیرونی داشته باشد عوامل شناسایی شده در دو دسته بیرونی و درونی تفکیک گردد و پس از دو راند ابتدایی دلفی و اعمال نظر متخصصان پنل نهایی شد. سپس در دو راند آخر (مرحله سوم و چهارم) میزان اثرگذاری هر یک از عوامل مورد بررسی قرار گرفت، نتایج پس از ایجاد اتفاق نظر و ثابت ماندن نظرات با رعایت اصل گمنامی اعضای پنل استخراج گردید. نتایج حاصل از مقایسه شاخصه‌های مهم توسعه‌یافتگی در کشورهای هم‌تراز علمی، نظیر تولید ناخالص داخلی، گزارش استنادی نشریات، تعاملات علمی بین محققان، میزان ثبت اختراع به نسبت مقالات و تولید ثروت، به این امر پی می‌بریم که تأثیرگذاری رشد علمی کشور بیشتر جنبه کمی داشته و میزان اثر بخشی آن در سایر شاخص‌های کیفی به نسبت کشورهای همتراز علمی به طور قابل توجهی اندک است. نتایج حاصل از اتفاق نظر پنل نخبگان نیز نشان داد در میان عوامل بیرونی بیشترین عامل تاثیر گذار در علل عدم اثر بخشی "نحوه مدیریت در حوزه سیاست گذاری علمی و فرهنگ حاکم بر رتبه بندی و امتیاز دهی اساتید" و در میان عوامل درونی "عامل تنبلی فردی و میزان توان تخصصی فرد"، در ایجاد، این اختلاف بیشترین نقش را داشته است. مشکلات فرهنگی ایجاد شده در محیط علمی ماحصل تاکید توجه بیش از اندازه سیاست گذاران عرصه علمی کشور در تدوین شاخص‌های ارتقاء و اتکای بیش از اندازه به تولید مقاله بدون توجه به دغدغه‌های داخلی باشد.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/269/222