مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 3 شهریور ماه 1405 1405 07 10 Designing a Human Resources Retraining Model in the Country’s Healthcare System طراحی الگوی بازمهارت‌آموزی منابع انسانی در نظام بهداشت و درمان کشور 1 17 FA مهدی دهقانی تفتی گروه مدیریت دولتی، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران. امین نیک‌پور گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران. ملیکه بهشتی‌فر گروه مدیریت دولتی، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران. Journal Article 1404/03/04 <p>This study aimed to design a comprehensive model for human resources retraining in the national healthcare system to enhance employees’ skill capabilities, operational competitiveness, and organizational resilience amid technological transformations and environmental changes. The research employed an applied qualitative approach within an interpretive paradigm. Data were collected through semi-structured interviews with 12 academic and executive healthcare experts. Thematic analysis was used for data interpretation. Participants were selected using purposive sampling until theoretical saturation. Content validity was confirmed through CVR and CVI indices, and reliability through a test–retest coefficient of 93.19% and an inter-coder agreement of 83.41%. Analysis revealed 92 basic, 25 organizing, and 7 overarching themes: macro reskilling policymaking system, technology-based cognitive mapping of reskilling, schema of strategic HR actions, skill resilience, operational competitiveness, evolutionary reskilling system, and psychological empowerment. Effective retraining requires a multilevel governance structure, digital learning infrastructures, regional educational equity, and alignment between HR policies and lifelong learning pathways. Moreover, fostering skill resilience and operational competitiveness through inter-organizational collaboration and internal financial support mechanisms emerged as essential success factors. The study concludes that the healthcare system must elevate retraining from a fragmented educational activity to a strategic, data-driven governance model. This transformation would enable sustainable performance, enhance technological and psychological competencies among employees, and ensure resilient and high-quality healthcare service delivery.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، طراحی مدلی جامع برای بازمهارت‌آموزی منابع انسانی در نظام بهداشت و درمان کشور به‌منظور ارتقای قابلیت‌های مهارتی، رقابت‌پذیری عملیاتی و تاب‌آوری سازمانی در مواجهه با تحولات فناورانه و تغییرات محیطی است. این تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد کیفی در پارادایم تفسیری انجام شده است. روش گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران اجرایی حوزه بهداشت و درمان بوده و تحلیل داده‌ها با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون انجام شد. جامعه آماری با روش نمونه‌گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شد. روایی محتوا با شاخص‌های CVR و CVI تأیید شد و پایایی بازآزمون ۹۳.۱۹ درصد و ضریب توافق میان‌کدگذاران ۸۳.۴۱ درصد برآورد گردید. تحلیل داده‌ها منجر به استخراج ۹۲ مضمون پایه، ۲۵ مضمون سازمان‌دهنده و ۷ مضمون فراگیر گردید. این مضامین شامل نظام کلان خط‌مشی‌گذاری بازمهارت‌آموزی، نگاشت‌شناختی بازمهارت‌آموزی فناوری‌محور، طرح‌واره اقدامات استراتژیک منابع انسانی، تاب‌آورسازی مهارتی، قدرت رقابت‌پذیری عملیاتی، تکامل‌گرایی نظام بازمهارت‌آموزی و توانمندسازی روان‌شناختی کارکنان بودند. نتایج نشان داد که بازمهارت‌آموزی مؤثر مستلزم ایجاد ساختار حکمرانی چندسطحی، زیرساخت‌های دیجیتال آموزشی، عدالت آموزشی منطقه‌ای، و هم‌راستایی سیاست‌های منابع انسانی با مسیرهای شغلی و یادگیری مستمر است. همچنین، تاب‌آورسازی مهارتی و تقویت رقابت‌پذیری عملیاتی از طریق مشارکت بین‌سازمانی و حمایت‌های مالی درون‌ساختاری از مؤلفه‌های کلیدی موفقیت محسوب می‌شوند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که نظام بهداشت و درمان کشور برای دستیابی به پایداری عملکردی، باید رویکرد بازمهارت‌آموزی را از سطح آموزش‌های مقطعی به سطح سیاست‌گذاری کلان و حکمرانی داده‌محور ارتقا دهد. این تحول موجب خواهد شد که نیروی انسانی ضمن بهبود مهارت‌های فناورانه و روان‌شناختی، در برابر چالش‌های آینده تاب‌آورتر شده و خدمات درمانی باکیفیت‌تری ارائه نماید.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/331/243