مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال در دست انتشار 1406 02 01 Identification of the Components of Occupational Perfectionism among Managers of the Education Organization in Kermanshah Province شناسایی مؤلفه‌های کمال‌گرایی شغلی در مدیران سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه 1 16 FA میثم رحیمی دانشجوی دکتری، گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران فرامرز ملکیان گروه علوم تربیتی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران، محمدجواد کرم افروز گروه حکمرانی آموزشی و سرمایه انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران الهام کاویانی گروه مدیریت آموزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Journal Article 1404/11/14 <p>This study aimed to identify and explain the components of occupational perfectionism among managers of the Education Organization in Kermanshah Province. This qualitative study was conducted using a grounded theory approach. The participants consisted of 15 experts and managers affiliated with educational management in Kermanshah Province, who were selected through purposive sampling based on expertise, managerial experience, research background, and familiarity with the administrative structure of the Education Organization. Data were collected through semi-structured interviews, and the interview process continued until theoretical saturation was achieved. The data were analyzed through open, axial, and selective coding. To enhance the credibility and trustworthiness of the findings, participant feedback, review of extracted concepts, and qualitative validation procedures were applied. The inferential findings indicated that occupational perfectionism among educational managers is a multidimensional and dynamic construct that can be explained through a paradigm model. The causal conditions included striving for excellence, need for approval, rigid standards, goal orientation, concern over mistakes, perceived family pressure, and rumination. The contextual conditions consisted of order and organization, a culture of social approval, educational and family background, personal discipline, and organizational rules. The intervening conditions included organizational structure, workplace climate and culture, time pressure, work transition, and moderating personality traits. The main strategies identified were stress management, self-awareness training, acceptance of limitations, improvement of interpersonal relationships, increased flexibility, time management, and focus on long-term goals. The consequences of the model were dual in nature. Adaptive perfectionism led to improved managerial performance, increased productivity, attention to detail, and organizational excellence, whereas maladaptive perfectionism was associated with job burnout, anxiety, chronic stress, reduced self-confidence, interpersonal conflicts, lower job satisfaction, and turnover intention. The results showed that occupational perfectionism in educational management is not a fixed personal trait, but a phenomenon shaped by the interaction of individual, organizational, and supportive factors. When accompanied by organizational support, self-awareness, and effective coping strategies, perfectionism can contribute to professional excellence and improved performance. However, in the absence of support and under rigid evaluative systems, it may become a source of burnout, psychological pressure, and reduced managerial quality. Therefore, revising performance evaluation systems, strengthening organizational support, and providing training in self-awareness and stress management are essential for educational managers.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی و تبیین مؤلفه‌های کمال‌گرایی شغلی در مدیران سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر اساس روش نظریه داده‌بنیاد انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان و مدیران مرتبط با حوزه مدیریت آموزشی در استان کرمانشاه بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهایی مانند تخصص، تجربه مدیریتی، سوابق پژوهشی و آشنایی با ساختار سازمان آموزش و پرورش انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد و فرایند مصاحبه تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازخورد مشارکت‌کنندگان، بازبینی مفاهیم استخراج‌شده و روش‌های معتبرسازی کیفی استفاده شد. یافته‌های تحلیلی نشان داد کمال‌گرایی شغلی در مدیران آموزش و پرورش سازه‌ای چندبعدی و پویا است که در قالب یک مدل پارادایمی قابل تبیین است. شرایط علّی شامل تلاش برای عالی بودن، نیاز به تأیید دیگران، معیارهای سخت‌گیرانه، هدفمندی، تمرکز بر اشتباهات، فشار خانواده و نشخوار فکری بود. شرایط زمینه‌ای شامل نظم و سازماندهی، فرهنگ تأیید اجتماعی، بستر تربیتی ـ خانوادگی، انضباط شخصی و قوانین سازمانی شناسایی شد. شرایط مداخله‌گر نیز ساختار سازمانی، جو و فرهنگ محیط کار، فشار زمانی، انتقال در کار و ویژگی‌های شخصیتی تعدیل‌گر را دربر گرفت. راهبردهای اصلی شامل مدیریت استرس، آموزش خودآگاهی، پذیرش محدودیت‌ها، بهبود روابط میان‌فردی، افزایش انعطاف‌پذیری، مدیریت زمان و تمرکز بر اهداف بلندمدت بود. پیامدهای مدل دوگانه بود؛ به‌گونه‌ای که کمال‌گرایی سازگارانه به بهبود عملکرد مدیریتی، افزایش بهره‌وری، دقت در جزئیات و تعالی سازمانی منجر شد، اما کمال‌گرایی ناسازگار با فرسودگی شغلی، اضطراب، استرس مزمن، کاهش اعتمادبه‌نفس، تعارضات میان‌فردی، کاهش رضایت شغلی و ترک شغل همراه بود. نتایج نشان داد کمال‌گرایی شغلی در مدیریت آموزشی نه یک ویژگی ثابت، بلکه پدیده‌ای وابسته به تعامل عوامل فردی، سازمانی و حمایتی است. در صورت وجود حمایت سازمانی، خودآگاهی و راهبردهای مقابله‌ای مؤثر، این سازه می‌تواند به تعالی شغلی و ارتقای عملکرد منجر شود؛ اما در شرایط فقدان حمایت و ارزیابی‌های سخت‌گیرانه، به عاملی برای فرسودگی، فشار روانی و افت کیفیت مدیریتی تبدیل می‌شود. بنابراین، بازنگری در نظام ارزیابی عملکرد، تقویت حمایت‌های سازمانی و آموزش مهارت‌های خودآگاهی و مدیریت استرس برای مدیران ضروری است.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/472/313