مدیریت، آموزش و توسعه در عصر دیجیتال 3 تابستان 1405 1405 04 30 Design and Validation of an Open Innovation Model in Knowledge-Based Aviation Firms Located in Science Parks and Growth Centers in Iran طراحی و اعتبارسنجی مدل نوآوری باز در شرکت‌های هوانوردی دانش‌بنیان مستقر در پارک‌ها و مراکز رشد ایران 1 19 10.61838/medda.569 FA رضا خسروی گروه مدیریت، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران. حسنعلی آقاجانی گروه مدیریت صنعتی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران مجید اشرفی گروه حسابداری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران. Journal Article 1404 12 02 <p>The present study aimed to design and validate an open innovation model for knowledge-based aviation firms located in science parks and growth centers in Iran by identifying the key dimensions, components, and structural relationships underlying open innovation in this technologically complex and highly regulated industry. This applied study employed an exploratory mixed-methods design. In the qualitative phase, data were collected through semi-structured interviews with 17 academic experts, managers, and specialists from knowledge-based aviation firms and analyzed using thematic analysis. In the quantitative phase, the developed model was validated through a researcher-made questionnaire and partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) among 150 managers and experts involved in aviation technology development and innovation processes. The qualitative analysis resulted in the identification of eight major dimensions of open innovation: technological ecosystem embeddedness, external knowledge acquisition channels, intra-organizational architecture for knowledge absorption and transformation, trust/confidentiality/regulatory infrastructure, testing and validation bottleneck removal, innovative resilience against constraints, industrial co-creation outcomes, and external circulation of knowledge and technology. The structural model results indicated that all identified dimensions had significant effects on open innovation, and the model demonstrated strong overall fit (GOF=0.425). The highest path coefficients were associated with intra-organizational absorption and transformation architecture, innovative resilience, and trust and regulatory infrastructure. Open innovation in Iranian knowledge-based aviation firms is a multidimensional phenomenon that depends not only on external collaborations but also on internal organizational capabilities, knowledge absorption mechanisms, trust and regulatory infrastructures, and adaptive capacity in response to environmental constraints. Therefore, advancing open innovation in these firms requires a localized, network-oriented, and capability-based approach.</p> <p>هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی مدل نوآوری باز در شرکت‌های هوانوردی دانش‌بنیان مستقر در پارک‌ها و مراکز رشد ایران بود تا ابعاد کلیدی، مؤلفه‌ها و روابط ساختاری مؤثر بر شکل‌گیری نوآوری باز در این صنعت پیچیده، فناورمحور و مقررات‌محور شناسایی و تبیین شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته اکتشافی بود. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 17 نفر از خبرگان دانشگاهی، مدیران و متخصصان شرکت‌های هوانوردی دانش‌بنیان گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شد. در بخش کمی، مدل استخراج‌شده با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) بر روی 150 نفر از مدیران و کارشناسان مرتبط اعتبارسنجی شد. نتایج تحلیل مضمون به شناسایی هشت بُعد اصلی شامل زیست‌بوم‌پیوندی فناورانه، گذرگاه‌های جذب دانش بیرونی، معماری درون‌شرکتی جذب و تبدیل، زیرساخت اعتماد، محرمانگی و تنظیم‌گری، گلوگاه‌گشایی آزمون و اعتبارسنجی، تاب‌آوری نوآورانه در برابر محدودیت‌ها، بروندادهای هم‌آفرینی صنعتی و چرخش بیرونی دانش و فناوری منجر شد. نتایج مدل ساختاری نشان داد تمامی ابعاد شناسایی‌شده اثر معناداری بر مدل نوآوری باز داشتند و مدل از برازش کلی مطلوبی برخوردار بود (GOF=0.425). همچنین، بیشترین ضرایب مسیر مربوط به معماری درون‌شرکتی جذب و تبدیل، تاب‌آوری نوآورانه و زیرساخت اعتماد و تنظیم‌گری بود. مدل نوآوری باز در شرکت‌های هوانوردی دانش‌بنیان ایران پدیده‌ای چندبعدی است که تنها به تعاملات بیرونی وابسته نیست، بلکه به ظرفیت‌های درونی سازمان، سازوکارهای جذب و تبدیل دانش، زیرساخت‌های اعتماد و تنظیم‌گری و توان سازگاری با محدودیت‌های محیطی وابستگی دارد. بنابراین، توسعه نوآوری باز در این شرکت‌ها نیازمند رویکردی بومی، شبکه‌محور و قابلیت‌محور است.</p> https://jmedda.com/jmedda/article/download/569/341